Karaoke po fińsku

Finlandia to kraj sprzeczności. Z jednej strony o Finach mówi się, że to naród cichy i nieśmiały. Z drugiej zaś to właśnie oni nie czują żadnego skrępowania w przesiadywaniu nago w towarzystwie zupełnie obcych osób w saunie. Fińska natura odkrywa swoją drugą stronę. I to nie tylko za sprawą wódki, która ponoć rozwiązuje język każdego małomównego Fina. Jest też coś, co potrafi wyciągnąć z najciemniejszego barowego kąta nawet najbardziej mrukliwego osobnika. A tym czymś jest karaoke.

“Gdyby nie karaoke, z nikim byś nie rozmawiał. Może to właśnie sprawia karaoke: jednoczy ludzi"**.

Zaskakujące, że zwykle nieśmiali Finowie, tak chętnie wkraczają z mikrofonem w samo centrum zainteresowania. Karaoke gości nie tylko w barach (nawet w małych fińskich mieścinach) i klubach, w domach, podczas spotkań z przyjaciółmi i na prywatkach, a także.... w specjalnych rozśpiewanych taksówkach jeżdżących po Helsinkach :)

Jako ważny element fińskiej kultury, pojawia się także we współczesnej sztuce. Fotograf Juuso Westerlund razem z dziennikarzem Anttim Helinim zjeździli cały kraj dokumentując fińskie zamiłowanie do karaoke, a wyniki tych podróży współpracy zebrali i wydali w książce "Karaokekansa" ("Naród karaoke"). Na stronie Westerlunda można obejrzeć galerię zdjęć zebranych podczas tego projektu.

Karaoke pojawia się też w filmie. Jednym z obrazów, w którym karaoke stanowi ważny wątek, jest komedia z 2003 roku pt. "Helmiä ja sikoja" ("Perły i wieprze", reż. Perttu Lepä). Bracia Hirvonen potrzebują pieniędzy, aby spłacić dług ojca, który trafił do więzienia. Nagle okazuje się, że mają przyrodnią siostrę. Szybko wychodzi na jaw, że dziewczynka całkiem nieźle radzi sobie ze śpiewaniem. Hirvonenowie postanawiają zgłosić siostrę do konkursu karaoke, aby wygrać nagrodę nagrodę pieniężną.

Pomysł na fiński piątkowy wieczór? Sauna, salmiakki, wódka (salmiakowa wódka)? Tak, a do tego jeszcze mikrofon, teksty piosenek i profesjonalna linia melodyczna.

Liczby

Liczby

Odmiana liczb od 1-10

Przykładowe zdania z odmienionymi liczebnikami.

Podsumowanie wyzwania: Onneksi olkoon!

Oho, jak to szybko minęło, prawda?

Kiedy zaczynałam miałam z jednej strony duże nadzieje, z drugiej jednak odrobinę sceptycyzmu. No bo znaleźć pół godziny dziennie na naukę to takie mało realne.. A nie! Podczas całego wyzwania tylko raz nie udało mi się zrobić nic konkretnego. Poza tym - pełen sukces.

Bardzo pomogło mi to, że urozmaicałam sobie zadania. Lekcje, uczenie, czytanie na głos, ćwiczenia na wymowę, pisanie maili, notatek i wpisów na fińskiego bloga, w końcu też oglądanie Muminków. Nudno nie było!

Co mnie motywowało?

Przede wszystkim fakt, że ogłosiłam moje wyzwanie publicznie  i czasem, gdy naprawdę nie chciało mi się uczyć, siadałam do jakiegoś zadania tylko dlatego, żeby nakleić sobie za nie naklejkę i napisać Wam o tym, co zrobiłam.

Moja kolekcja.

Wasze wyrazy wsparcia i to, że Wy też braliście udział w wyzwaniu - i nie, nie podlizuję się :) Myśl, że ktoś gdzieś zmaga się z tym samym co ja, dodaje otuchy. Wsparcie grupy dużo mi dało. Kiitos kaikille!

Zauważalne postępy :)

Postępy, czyli co...?

Chciałabym napisać, że nie zauważyłam większych rezultatów, uznać ten wysiłek za bezsensowny, rzucić do wszystko w diabły,  wrócić do spontanicznej nauki i mieć więcej wolnego czasu. Ale nie mogę! Systematyczność na prawdę ma sens :) A jeśli mi nie wierzycie, to po prostu sprawdźcie sami ;)

Zauważyłam u siebie to, że wyłapuję coraz więcej słów w Muminkach, rozpoznaję w tekstach coraz to nowe wynalazki językowe. Oswajam się bardziej z fińską gramatyką, nawet z astevaihtelu i partitiivi monikko, a do tej pory unikałam ich jak ognia. Wyraźniej poprawy w mówieniu niestety nie zauważyłam, bo nie była to rzecz, którą miałam okazję w większym wymiarze poćwiczyć.

Czy to już jest nawyk?

Pisałam, że moim celem jest wyrobienie nawyku. Po tych 30 dniach mogę śmiało stwierdzić, że nauka fińskiego staje się moją rutyną i zawsze uwzględniam ją w swoich planach :) Mam zamiar kontynuować codzienne spotkania z fińskim przez grudzień i później tak, by nie stracić zyskanej systematyczności.

Wskazówki
(dla siebie i innych podejmujących wyzwanie od nowa)

- cierpliwości! i małe kroczki - nie da się ogarnąć fińskiego w jeden dzień
- materiały - zbierz, uporządkuj, miej zawsze pod ręką
- zaplanuj i monitoruj przebieg
- nagradzaj się za dobre rezultaty :)



Nagroda

Lepsza znajomość fińskiego to nagroda sama w sobie. Ale, jak każdy Ryjek, Finoluby lubią mieć. Moją nagrodą jest coś, co wymarzyłam sobie już wieki temu (niestety nie wyjazd do FI). Czekam niecierpliwie, aż moja nagroda do mnie trafi - pokażę Wam jak tylko ją dostanę.

I oto jest. Mój pierwszy kubek w kolekcji ♥

A dla Was, za wsparcie i podjęcie wyzwania, też przygotowałam małe co nieco :) Zerknijcie na Facebooka.

Mam nadzieję, że u Was wyzwanie przebiegło równie sukcesywnie. Do zobaczenia w kolejnych. Nähdään!

Wyzwanie 30x30: Tydzień 3

Ten tydzień zleciał w oka mgnieniu. Mimo tego, że zrobiłam nawet całkiem dużo, mam wrażenie, że jednak  mój fiński zawisł w próżni. Może to dlatego, że dawno nie miałam normalnej lekcji i okazji, żeby wypróbować to, czego się ostatnio nauczyłam, w mówieniu.

Kilka ostatnich spostrzeżeń:

- Pół godziny dziennie na naukę stało się całkiem realne i mam nadzieję, że na stałe wpisze się w mój terminarz.

- Ważne jest jednak lepsze rozplanowanie zajęć. Ciągle mam chaos w notatkach, kilka rzeczy wiecznie rozgrzebanych i niedokończonych, cały czas dopisuję rzeczy na listę do zrobienia. Myślę, że to się jednak ustatkuje, gdy wrócę do regularnych lekcji. Wtedy pomyślę nad jakimś sensownym planem - np. dwa rozdziały z HM na miesiąc, do tego jakiś jeden dodatkowy artykuł, nauka fiszek w konkretne dni, etc.

Odliczanie do końca wyzwania czas zacząć.

Wyzwanie 30x30: Tydzień 3

Ten tydzień zleciał w oka mgnieniu. Mimo tego, że zrobiłam nawet całkiem dużo, mam wrażenie, że jednak  mój fiński zawisł w próżni. Może to dlatego, że dawno nie miałam normalnej lekcji i okazji, żeby wypróbować to, czego się ostatnio nauczyłam, w mówieniu.

Kilka ostatnich spostrzeżeń:

- Pół godziny dziennie na naukę stało się całkiem realne i mam nadzieję, że na stałe wpisze się w mój terminarz.

- Ważne jest jednak lepsze rozplanowanie zajęć. Ciągle mam chaos w notatkach, kilka rzeczy wiecznie rozgrzebanych i niedokończonych, cały czas dopisuję rzeczy na listę do zrobienia. Myślę, że to się jednak ustatkuje, gdy wrócę do regularnych lekcji. Wtedy pomyślę nad jakimś sensownym planem - np. dwa rozdziały z HM na miesiąc, do tego jakiś jeden dodatkowy artykuł, nauka fiszek w konkretne dni, etc.

Odliczanie do końca wyzwania czas zacząć.

PZF: Hän on hyvällä tuulella.

Hän on - on(a) jest

hyvällä - adessiivi hyvä - dobry

tuulella - adessiivi tuuli - wiatr, nastrój.

Hän on hyvällä tuulella. - ona jest w dobrym nastroju.

Inaczej można też powiedzieć: Hänellä on hyvä olo! 

Olo - byt, egzystencja (od olla), też: samopoczucie.